In de traditierijke Alpine-fabriek in het Normandische Dieppe is een nieuw tijdperk aangebroken. Het sonore gebrom van verbrandingsmotoren behoort tot het verleden. In plaats daarvan bepalen elektromotoren, hoogvoltbatterijen en moderne testtechniek het dagelijkse werk. Voor Alpine betekent deze verandering veel meer dan een gewone modelwissel. Het Franse sportwagenmerk slaat een nieuw hoofdstuk op en zet de stap naar de elektrische toekomst.
Decennialang stond Alpine voor lichte, wendbare sportwagens die niet alleen overtuigden met motorvermogen. Het succesrecept luidde: laag gewicht, precies rijgedrag en volop rijplezier. Vooral de legendarische A110 schreef autosportgeschiedenis en werd met zijn rallysuccessen in de jaren zeventig een icoon. Ook de in 2017 opnieuw gelanceerde generatie bleef dit concept trouw en wist liefhebbers over de hele wereld te begeesteren.
Met het einde van de productie van de tweede A110-generatie in juni 2026 kwam echter een tijdperk ten einde. Sinds zijn terugkeer rolden 28.701 voertuigen in Dieppe van de band. Voor veel fans was dat een emotioneel afscheid, want met de A110 verdween voorlopig de laatste klassieke sportwagen met verbrandingsmotor uit het Alpine-gamma.
De toekomst draagt nu de naam A390. De volledig elektrische sportfastback met vijf deuren richt zich op een aanzienlijk bredere klantenkring dan de compacte A110. Ondanks het gezinsvriendelijkere concept blijft de sportieve ambitie behouden. Afhankelijk van de uitvoering levert het nieuwe model tot 470 pk en accelereert het in minder dan vier seconden naar 100 km/u. De actieradius van meer dan 500 kilometer maakt de auto tegelijk geschikt voor dagelijks gebruik.
In de krachtigste versie zorgen drie elektromotoren voor de aandrijving. Een daarvan zit op de vooras, twee op de achteras. Door de afzonderlijke aansturing van de achterwielen verdeelt het systeem de kracht gericht over elk wiel. Dit zogeheten torque vectoring moet ervoor zorgen dat de grote fastback zich verrassend wendbaar door bochten beweegt.
Juist daarin ligt echter de grootste uitdaging. Met meer dan twee ton weegt de A390 bijna twee keer zoveel als een klassieke A110. Alpine moet nu bewijzen dat de beroemde merkgeest niet uitsluitend door lichtgewichtconstructie wordt bepaald. Prestaties alleen maken tegenwoordig nauwelijks nog indruk – snelle elektrische auto’s zijn er inmiddels in overvloed. Doorslaggevend blijft het rijgevoel. En daaraan zal het succes van het nieuwe model worden afgemeten.
Ook de fabriek in Dieppe moest ingrijpend veranderen. Twee jaar lang vonden omvangrijke verbouwingen plaats. Productielijnen werden aangepast, veiligheidszones voor hoogvolttechniek ingericht en de medewerkers intensief opgeleid. Meer dan 10.000 opleidingsuren gingen naar de voorbereiding op elektromobiliteit.
Toch blijft Alpine trouw aan zijn bijzondere productiefilosofie. De voertuigen worden nog altijd in relatief kleine aantallen gebouwd. Veel werkzaamheden worden uitgevoerd in kleine teams, waardoor productie en kwaliteitscontrole nauw met elkaar verweven blijven. Deze combinatie van moderne industrie en ambachtelijke precisie kenmerkt de locatie al tientallen jaren.
De herstart verloopt echter niet geheel zonder problemen. Vertragingen in de levering van batterijen remden de opschaling van de productie van de krachtigere A390-versie. Voor een fabrikant die inzet op een overwegend Franse en Europese waardeketen, toont dit ook de afhankelijkheid van een nog jonge batterij-industrie aan.
Dieppe blijft niettemin het hart van het merk. Hier richtte Jean Rédélé in 1955 Alpine op en legde hij de basis voor een van de bekendste sportwagenmerken van Frankrijk. Ook de volgende generatie van de A110 moet op deze traditierijke locatie worden gebouwd – volledig elektrisch, op een nieuw aluminiumplatform en met moderne 800-volttechniek.
Voor Alpine begint daarmee een spannende evenwichtsoefening. Het merk wil nieuwe klanten winnen, economisch groeien en tegelijk zijn sportieve identiteit behouden. De motoren zijn tegenwoordig misschien stiller. De passie die Alpine al decennialang kenmerkt, hoeft daarom allerminst te verstommen.
Auteur: Andreas M. Brucker