Het was meer dan alleen een officieel bezoek – het was een reis terug naar de eigen wortels. Op 9 april 2025 begaf prins Albert II van Monaco zich samen met zijn vrouw prinses Charlène en de tweeling Jacques en Gabriella op een ontroerende ontdekkingstocht door Bretagne en Normandië. Voor de kleine royals was het de eerste keer in het buitenland – en wat voor een.
De start vond plaats in Matignon, een kleine gemeente in de Côtes-d’Armor, die diep verbonden is met de familiegeschiedenis van de Goyon de Matignon. Hier werden zij met open armen ontvangen door burgemeester Jean-René Carfantan. Onder traditionele Bretonse muziek, klederdracht en veel hartelijkheid werd een gedenkplaat onthuld – en je voelde het: deze momenten raakten niet alleen het prinselijk paar, maar ook de inwoners die met trots hun cultuur lieten zien.
De aanleiding? De 300ste sterfdag van Jacques III de Goyon de Matignon, de vader van Jacques I van Monaco – een directe voorvader van prins Albert II. Een stukje familiegeschiedenis dat tot leven kwam.
Vervolgens ging het naar Plévenon. Daar ligt het indrukwekkende Fort La Latte, een middeleeuws bolwerk hoog boven de zee. Gebouwd in 1350 door Étienne III de Goyon – opnieuw een voorvader van de Grimaldi’s. Wind, golven, steen – dit scenario had niet symbolischer kunnen zijn voor het samenspel van geschiedenis en natuur. Voor Jacques en Gabriella moet dit een waar sprookjesachtig avontuur zijn geweest.
Maar de reis was niet alleen nostalgisch, maar ook toekomstgericht.
In Moyon-Villages in Normandië opende Prins Albert de nieuwe „Bibliothèque Grimaldi“. Een symbolische daad die niet alleen de verbondenheid met de regio onderstreept, maar ook een teken zet voor onderwijs en culturele uitwisseling. In Saint-Lô werd het digitaal: de archieven van Monaco zijn nu toegankelijk via de website van de archieven van het departement Manche – een grote stap voor het historisch onderzoek, maar ook voor het geïnteresseerde publiek.
De volgende dag bracht een ander emotioneel moment: in Percy werd een historische klok gezegend, die al in 1751 door Honoré III van Monaco was geschonken. Tussen miswijn en marktstalletjes met lokale producten werd hier niet alleen gegeten en gedronken – er werd gevierd dat geschiedenis leeft.
En dan was er nog Torigni-les-Villes. Een eerder stil moment, maar niet minder betekenisvol. In de kerk Saint-Laurent, waar de voorouders van de prins zijn begraven, werd het ingetogen. Hier sprak Albert II tijdens een conferentie over Jacques III de Matignon – een man die zonder twijfel een sterke basis legde voor het vorstenhuis.
Waarom was dit alles zo bijzonder?
Omdat het niet alleen om het verleden ging, maar ook om de toekomst. Het bezoek van de jonge tweelingen, het stilstaan bij historische plekken, het delen van herinneringen met de Franse bevolking – al dit stuurt een sterk signaal uit: de geschiedenis van de Grimaldi’s is niet afgesloten. Ze wordt voortgeschreven, van generatie op generatie, met één voet in Monaco en de andere diep verankerd in Franse bodem.
En hand op het hart – wanneer heeft men voor het laatst een prins gezien bij een lokale marktstand in Normandië?
Door Andreas M. Brucker