Aan de Croisette fonkelt de Middellandse Zee als vanouds. Zonnebrillen spiegelen palmbomen, fotografen wachten op de volgende grote verschijning – en nu draagt een van de bekendste stranden van de stad een naam die al decennia onlosmakelijk met Cannes verbonden is: Brigitte Bardot.
Het voormalige strand Macé heet sinds maandag officieel „Plage Brigitte Bardot“. Daarmee zet Cannes een vrouw in het zonnetje die hier halverwege de jaren vijftig tot een legende werd. In 1955, tijdens het filmfestival, verscheen de jonge actrice in een gebloemde bikini op het strand, danste op blote voeten voor fotografen en veranderde daarmee het beeld van vrouwelijke vrijheid in de Europese cinema. Uit de actrice ontstond een mythe. En Cannes? Werd het podium van deze mythe.
Het strand ligt op slechts een paar stappen van het Palais des Festivals, daar waar elk jaar het rode tapijt wordt uitgerold en de filmwereld bijna twee weken de adem inhoudt. Precies op deze plek smelten cinema en herinnering nu definitief samen. Voor de onthulling toonde de stad in de openlucht de film „Viva Maria!“ van Louis Malle – gratis, pal aan het water. Een behoorlijk cinematische manier om afscheid te nemen.
Want Bardot overleed in december 2025. Haar naam weerklinkt echter nog steeds in Frankrijk als een melodie uit een andere tijd. Voor velen blijft zij het gezicht van de Nouvelle Vague, hoewel ze nooit echt deel uitmaakte van die beweging. Anderen herinneren zich de vrouw die vroeg afstand nam van de filmwereld en zich compromisloos inzette voor dierenbescherming. In Frankrijk volstaat vaak al de afkorting „BB“ en iedereen weet meteen wie wordt bedoeld.
De eerbetoon draagt daarom een tweede laag in zich. Cannes viert niet alleen de actrice, maar ook de activiste. Buiten het zomerseizoen mogen honden voortaan tijdens bepaalde tijden op het strand. Misschien een kleine beslissing, maar met symbolische kracht. Bardot streed vele decennia luidkeels tegen dierenmishandeling, de bontindustrie en megastallen. Vrienden noemden haar vasthoudend. Tegenstanders eerder ongemakkelijk. Waarschijnlijk klopte beide.
Natuurlijk blijft de figuur Brigitte Bardot complex.
Haar latere politieke uitspraken zorgden herhaaldelijk voor felle debatten. Meermalen stond ze vanwege controversiële uitlatingen voor de rechter. In Frankrijk hoort die ambivalentie allang bij de publieke herinnering aan haar. Icoon en twistpunt tegelijk – dat valt niet bij iedereen in goede aarde, zeker niet in een tijd waarin culturele eerbewijzen kritischer worden bekeken dan voorheen.
Toch kiest Cannes zichtbaar voor het beeld van de jonge Bardot. Voor die vrouw die ooit lachend over de Croisette liep en wiens verschijning het internationale beeld van Franse elegantie mede bepaalde. Steden als Cannes leven van hun verhalen, van foto’s, van de grote beelden van de cinema. Sommige van die beelden vervagen. Andere blijven als zout op de huid.
Brigitte Bardot behoort tot de tweede categorie.
En nu draagt een stuk Middellandse Zee haar naam.
Door C. Hatty