Frankrijk plant hogere eigen bijdragen in de gezondheidszorg

Parijs – 24.07.2026: De Franse regering wil de lasten voor verzekerden door medische eigen bijdragen opnieuw verhogen. Minister van Volksgezondheid Stéphanie Rist kondigde op 23 juli aan de jaarlijkse plafonds voor medische franchisebedragen en vaste eigen bijdragen te verdubbelen. Volgens bronnen uit haar omgeving zou de maatregel ongeveer 750 miljoen euro besparen. Tegelijk onderzoekt de regering een verhoging van het zogeheten Ticket modérateur, het deel van een zorgprestatie dat niet door de wettelijke ziektekostenverzekering wordt vergoed.

De geplande wijzigingen houden verband met de gespannen financiële situatie van de Franse ziektekostenverzekering. Voor de verhoging van het deel van de zorgprestatie dat niet door de verplichte verzekering wordt vergoed, schat de omgeving van de minister een besparingspotentieel tussen één en twee miljard euro. Beide instrumenten samen zouden de publieke kassen daarmee bijna drie miljard euro kunnen opleveren. Concrete percentages, betrokken zorggroepen en een bindende datum voor de inwerkingtreding zijn echter nog niet vastgelegd.

Franchisebedragen worden in Frankrijk afgetrokken van het vergoedingsbedrag voor geneesmiddelen, prestaties van niet-medische zorgberoepen en ziekenvervoer. Daarnaast bestaat er een vaste eigen bijdrage voor doktersbezoeken, laboratoriumonderzoeken en beeldvormende diagnostiek. Volgens de momenteel geldende regels van Assurance Maladie bedraagt het jaarlijkse maximumbedrag telkens 50 euro. In het politieke debat wordt daarom gesproken over een verhoging van de gecombineerde lastengrens van 100 naar 200 euro.

Het Ticket modérateur werkt anders dan de franchise: het duidt het reguliere restbedrag aan na vergoeding door de wettelijke ziektekostenverzekering. Bij een medisch consult, geneesmiddelen of ziekenvervoer varieert dit aandeel per soort zorgprestatie. Vaak wordt het vergoed door een particuliere aanvullende verzekering. Een door de overheid opgelegde verlaging van de vergoeding zou de kosten daarom deels van de verplichte verzekering naar de verzekeraars verschuiven en indirect tot hogere premies voor aanvullende verzekeringen kunnen leiden.

Van bepaalde eigen bijdragen zijn nu al onder meer zwangere vrouwen vanaf de zesde maand van de zwangerschap, minderjarigen en ontvangers van bepaalde sociale gezondheidsregelingen vrijgesteld. Ook bij ernstige chronische aandoeningen gelden bijzondere vergoedingsregels voor de behandeling van de erkende aandoening. De franchises blijven echter in beginsel gescheiden van de volledige kostenvergoeding bij langdurige aandoeningen. Juist voor patiënten die vaak behandelingen ondergaan, is de hoogte van het jaarlijkse plafond daarom van groot belang.

Politiek gezien is het voorstel gevoelig, omdat de regering een maatregel die al in 2025 werd besproken opnieuw oppakt. Critici uit patiëntenorganisaties en delen van de oppositie zien hierin een zwaardere last voor mensen die regelmatig zorg nodig hebben. De regering wijst daarentegen op de financieringsdruk in de gezondheidszorg en op de noodzaak om investeringen in ziekenhuizen, de geneesmiddelenvoorziening en de toegang tot medische zorg veilig te stellen.

Beslissend is nu de concrete uitwerking via een verordening dan wel in het kader van de komende financiering van de sociale zekerheid. Pas met de definitieve regels kan worden beoordeeld welke zorgprestaties worden getroffen, hoe de beschermingsmechanismen worden aangepast en welk deel van de beoogde besparingen daadwerkelijk bij de verzekerden of de aanvullende verzekeraars terechtkomt.