Parijs – 18.06.2026: Aansluitend op de G7-top in Évian-les-Bains ontving de Franse president Emmanuel Macron op 17 juni 2026 de Amerikaanse president Donald Trump voor een feestelijk diner in Château de Versailles. De gelegenheid was de 250ste verjaardag van de Amerikaanse onafhankelijkheid. De bijeenkomst benadrukte de historische betekenis van Versailles, waar in 1783 het vredesverdrag werd ondertekend dat de onafhankelijkheid van de VS van Groot-Brittannië officieel erkende.
De keuze van Château de Versailles als locatie was een bewuste geste van Macron om de trans-Atlantische betrekkingen te versterken. Versailles wordt al eeuwenlang gebruikt voor belangrijke diplomatieke evenementen. Onder andere ontving koning Lodewijk XVI hier in 1782 Benjamin Franklin, en vonden in de 19e en 20e eeuw ontmoetingen plaats met internationale staatshoofden zoals tsaar Nicolaas II in 1896 en koningin Elizabeth II in 1957 en 1972.
Het diner werd bijgewoond door ongeveer 30 gasten en bood een menu met regionale specialiteiten van de Franse keuken, waaronder asperges met kreeft en kaviaar, evenals truffelkip. President Trump toonde zich onder de indruk van de pracht van het kasteel en commentarieerde grappend: “Versailles, c’est pas du plaqué or, c’est du lourd.”
Een centraal resultaat van de avond was de ondertekening van een nieuw 14-puntenakkoord om het conflict tussen de VS en Iran, dat in februari 2026 uitbrak, te beëindigen. Het akkoord omvat onder meer een wederopbouwfonds van 300 miljard Amerikaanse dollar voor Iran. De VS verbinden zich echter niet aan een financiële bijdrage aan dit fonds. Deze overeenkomst oogstte gemengde reacties, vooral vanwege de onduidelijke houding van de VS ten aanzien van Iraanse ballistische raketten en hun verdere opbouw.
Waarnemers zien in de keuze voor de historische locatie en de weelderige gastvrijheid ook een poging van Macron om Trump te beïnvloeden en de Duits-Amerikaanse betrekkingen te verstevigen. De historicus Fabien Oppermann verklaarde dat Macron de iconische locatie systematisch gebruikt om de historische grootsheid en continuïteit van Frankrijk in diplomatiek verband te benadrukken.
Naar naast de symboliek van het evenement was er ook kritiek: het akkoord over het conflict met Iran wordt door sommigen als onvoldoende beoordeeld omdat het belangrijke veiligheid gerelateerde kwesties onbeantwoord laat. Ondanks deze verschillen toonde het diner in Château de Versailles de wil van beide landen om in de geest van diplomatieke traditie nieuwe impulsen te geven.
Al met al illustreert de bijeenkomst de inspanningen van Frankrijk om zijn rol op het internationale toneel te versterken en de Frans-Amerikaanse betrekkingen in een kritieke fase te intensiveren. Of de gemaakte afspraken duurzaam bijdragen aan de-escalatie van het conflict in het Midden-Oosten en de samenwerking tussen de VS en Frankrijk verdiepen, zal in de komende maanden blijken.