Hisae Iwaoka en de stille taal van het landschap

Paris-Nord Villepinte – 11.07.2026: De Japanse mangaka Hisae Iwaoka behoort tot die tekenaressen van wie de pagina’s niet luid hoeven te zijn om lang na te klinken. In een gesprek met franceinfo, dat tijdens de Japan Expo plaatsvond, beschrijft zij haar zoektocht naar een evenwicht tussen mens en natuur. Haar personages bewegen zich daarbij niet door louter decors: bossen, huizen en luchten hebben bij Iwaoka een eigen, bijna ademende aanwezigheid.

De kunstenares, die uit de prefectuur Chiba afkomstig is en sinds 2002 publiceert, staat zaterdag op de Japan Expo in het Parc des Expositions Paris-Nord Villepinte aangekondigd voor een signeersessie. Het festival presenteert haar als een bepalende stem van de contemplatieve manga. Daarmee worden verhalen bedoeld die minder inzetten op tempo en dramatische wendingen dan op waarneming, innerlijke beweging en de geduldige observatie van het alledaagse.

Juist die aandacht kenmerkt Iwaoka’s werk al meer dan twee decennia. Mensen die op zoek zijn naar hun plaats ontmoeten daarin landschappen die niet simpelweg natuuridylles zijn. Ze kunnen een toevluchtsoord vormen, herinneringen bewaren of een vreemde, moeilijk te duiden kracht ontvouwen. De natuur verschijnt niet als decoratie van menselijke zorgen, maar als een tegenwoordigheid. Dat is een houding die haar verhalen een stille ethische spanning verleent.

Dit wordt bijzonder duidelijk in “Het magische bos van Hoshigahara”, dat in Frankrijk verschijnt bij Le Renard Dore, het mangalabel van uitgeverij Rue de Sevres. Het verhaal verbindt de geestenwereld met het heden, zonder het wonderlijke met grote gebaren te etaleren. Tussen bomen, verloren zielen en behoedzame ontmoetingen ontstaat een wereld waarin mededogen niet als les wordt gepresenteerd, maar als een kleine, moeilijke oefening in samenleven.

Ook de kindertijd speelt een belangrijke rol in Iwaoka’s beeldtaal. Die staat niet voor sentimentele onschuld, maar voor een bijzondere ontvankelijkheid: kinderen nemen waar wat volwassenen in de drukte van de dag over het hoofd zien. Daaruit ontstaat geen vlucht voor de werkelijkheid. De tekenares vraagt veeleer welke vormen van aandacht nodig zijn om relaties tussen mensen – en met de niet-menselijke wereld – niet te laten verschralen.

Iwaoka ontving in 2011 voor haar zevendelige reeks “De stad Saturnus” de Grote Prijs van het Japan Media Arts Festival. De Franse uitgever herinnert bovendien aan eerdere onderscheidingen en festivalselecties voor haar werk. Dat zij nu in Villepinte haar publiek ontmoet, past daarom goed bij de Japan Expo: te midden van kostuums, de toestroom van verzamelaars en schermlawaai bevestigt haar werk de kracht van het stille paneel. Een bladerdek, een blik, een pauze – soms is dat volkomen genoeg.