Hoe mermaiding een leven veranderde: “Miss Mermaid” en de vrouw uit Fécamp

Fécamp – 02.07.2026: In “Miss Mermaid”, de nieuwe bioscoopkomedie van Pauline Brunner en Marion Verlé, vindt een jonge vrouw uit de havenplaats Fécamp via het zogenoemde mermaiding – het zwemmen met een vin – haar weg terug naar zichzelf. De basis vormt het verhaal van de echte Alexia uit Fécamp, die deze week in tv-items vertelt hoe de training in het water haar structuur, rust en vertrouwen gaf. De film ging op 01.07.2026 in première in Frankrijk.

Aloïse Sauvage speelt de hoofdrol; Thomas VDB en Alison Wheeler staan aan haar zijde. De regie wisselt tussen binnenzwembad, kust en clubruimtes en toont het zeemeerminnenkostuum minder als escapisme en meer als lichamelijke praktijk: ademcontrole, houding, ritme. Het motief van de vin fungeert als instrument en symbool, soms als glinsterend kostuum, soms als streng sportapparaat. Cameravoering en geluid hechten waarde aan texturen – water, stof, adem – en geven een lokaal verankerd verhaal een universeel begrijpbare emotionaliteit.

Alexia’s gerapporteerde ervaringen vormen het resonantieruim, zonder dat de film in pathos verzandt. In plaats van een groot wonderverhaal ontwikkelt zich een lichte komedie met serieuze ondertonen, die laat zien hoe routines, training en een kleine scene tussen sport, performance en zelfbekrachtiging houvast kunnen bieden. Mermaiding is in Frankrijk een groeiende niche: verenigingen bieden cursussen aan, zwembaden reserveren tijden en veiligheidsregels, en tussen competitie, show en hobby is er de afgelopen jaren een zichtbare gemeenschap ontstaan. De film gebruikt die werkelijkheid als decor en laat leken en trainsters in bijrollen verschijnen om geloofwaardigheid te ondersteunen.

Productie en cast benadrukken in voorinterviews het onderzoek naar techniek en veiligheidsaspecten – van het aantrekken van de monovin tot adem- en reddingsroutines. Daarmee blijft de grens tussen documentaire verwijzing en fictie bewust doorlaatbaar. Het verhaal interesseert zich minder voor records dan voor de sociale omgeving: vriendschappen aan de rand van het bad, repetities, kleine tegenslagen, de moed om voor publiek het water in te glijden.

“Miss Mermaid” voegt zich daarmee in een reeks Franse feelgoodfilms die alledaagse ervaringen en speciale praktijken met humor verbinden, zonder hun protagonisten te verheerlijken. De film nodigt uit om een subcultuur serieus te nemen, die werkt met een speelse oppervlakte maar toch discipline vraagt. En hij verankert dit verhaal zichtbaar in Normandië – bij wind, zeelucht en de ruige kust van Fécamp – waar een hobby een anker kan worden.