Slechts enkele minuten scheiden de mondaine boulevard van de Croisette van een totaal andere wereld. Terwijl luxehotels, elegante boetieks en indrukwekkende jachten het beeld van Cannes bepalen, wacht bezoekers voor de kust een landschap vol rust en oorspronkelijkheid. Na een korte boottocht tonen de Lérins-eilanden een kant van de Côte d’Azur die veel vakantiegangers aanvankelijk helemaal niet verwachten. In plaats van dicht opeengepakte stranden, luide muziek en drukte bepalen kristalhelder water, schaduwrijke pijnbomen en kleine, verborgen baaien het beeld.
De kleine archipel bestaat voornamelijk uit twee eilanden: Sainte Marguerite en Saint Honorat. Beide hebben hun heel eigen karakter, maar één ding verbindt ze. Ze nodigen uit om het dagelijks leven achter zich te laten en van de natuur in haar mooiste vorm te genieten.
Sainte Marguerite is het grotere van de twee eilanden en een waar paradijs voor strandliefhebbers. Vlak bij de aanlegsteiger ligt al het strand Sainte Anne. De geleidelijk aflopende oever en het rustige water maken het vooral aantrekkelijk voor gezinnen. Kinderen kunnen hier veilig in zee spelen, terwijl volwassenen genieten van het uitzicht op het turquoise water.
Wie liever wat meer afzondering zoekt, ontdekt langs de kust talrijke kleine baaien. Vooral de Dragon-baaien in het westen van het eiland maken indruk. Lichte kalkstenen rotsen rijzen daar rechtstreeks uit de zee op, met daartussen pijnbomen waarvan de takken bijna tot aan het water reiken. Het zicht onder water is uitzonderlijk helder. Geen wonder dus dat snorkelaars dit gedeelte bijzonder waarderen. Bonte vissen, zeegrasvelden en het fascinerende lichtspel onder het wateroppervlak maken elke zwempauze tot een kleine belevenis.
Maar Sainte Marguerite biedt veel meer dan mooie zwemplekken.
Een netwerk van goed aangelegde wandelpaden voert door geurende pijnboombossen en langs eucalyptusbomen naar de rustigere uiteinden van het eiland. Vooral de Pointe du Batéguier en de Pointe Carbonel gelden als geheime tips. Zelfs midden in de zomer is daar vaak een stil plekje te vinden, waar alleen het ruisen van de golven en het tsjirpen van cicaden te horen zijn. Wie vroeg in de ochtend op pad gaat, heeft het eiland bijna voor zichzelf. Precies dat vormt zijn bijzondere aantrekkingskracht.
Ook historisch gezien heeft Sainte Marguerite een bijzondere betekenis. Hoog boven de kust verheft zich het Fort Royal, waarvan de muren nauw verbonden zijn met een van de meest mysterieuze figuren uit de Franse geschiedenis. Hier zou ooit de beroemde gevangene met het ijzeren masker opgesloten hebben gezeten. Tot op de dag van vandaag doen talrijke legendes de ronde over zijn ware identiteit. Een bezoek aan de vesting verbindt natuur en geschiedenis op indrukwekkende wijze.
Niet ver daarvandaan wacht nog een bijzonderheid. Voor de kust bevindt zich een onderwaterbeeldenpark. Verscheidene monumentale kunstwerken rusten op de zeebodem en kunnen al met snorkel en duikbril worden ontdekt. Tussen de sculpturen krioelen vissen en andere zeedieren. Kunst en natuur versmelten hier op verrassende wijze.
Het kleinere buureiland Saint Honorat straalt nog meer rust uit.
Hier bepaalt het leven van de cisterciënzermonniken al eeuwenlang het ritme van de dag. Het klooster drukt nog altijd zijn stempel op het eiland. Wijngaarden, oude kapellen en smalle paden voeren door een landschap waarin de tijd schijnbaar langzamer verstrijkt. Bezoekers komen steeds weer stille plekken tegen die uitnodigen om even te blijven.
De kusten verschillen duidelijk van die van het grotere buureiland. In plaats van uitgestrekte zandstranden overheersen vlakke rotsen en kleine zwemplekken direct aan het water. Veel gasten komen niet vanwege grote stranden, maar vanwege de bijzondere sfeer. Wie op een van de warme rotsen gaat zitten en over de glinsterende zee uitkijkt, begrijpt snel waarom dit eiland als een plek van rust geldt.
Op beide eilanden is luxe ver te zoeken, en juist daarin schuilt hun bijzondere charme. Grote hotelcomplexen of winkelstraten ontbreken, net als uitgestrekte strandboulevards. Het is daarom raadzaam om voldoende drinkwater, een kleine picknick en stevig schoeisel mee te nemen. Een snorkel hoort eveneens in de bagage, want de onderwaterwereld behoort tot de mooiste van de hele regio.
Onder het wateroppervlak ligt nog een andere schat verborgen. Rondom de eilanden groeien uitgestrekte velden met Posidonia-zeegras. Ze bieden leefruimte aan talloze zeedieren, produceren zuurstof en beschermen de kusten tegen erosie. Daarom staan grote gebieden onder bijzondere bescherming. Voor boten gelden strenge regels voor het ankeren, zodat dit kwetsbare ecosysteem op lange termijn behouden blijft. Zo blijft de uitzonderlijke biodiversiteit ook voor toekomstige generaties bestaan.
Wie tot nu toe alleen de bekende stranden van Cannes kent, beleeft op de Lérins-eilanden een verrassende perspectiefwisseling. Nauwelijks heeft de boot afgelegd, of hoogbouw en hotels verdwijnen langzaam aan de horizon. Enkele minuten later bepalen pijnboombossen, ruige kusten en het intense blauw van de Middellandse Zee het decor. Is het niet opmerkelijk hoe dicht twee zulke verschillende werelden bij elkaar liggen?
Juist die nabijheid maakt een uitstapje zo aantrekkelijk. ‘s Ochtends door de elegante straten van Cannes slenteren en korte tijd later in een eenzame baai zwemmen – mooier kan de verscheidenheid van de Côte d’Azur nauwelijks worden beleefd. Wie er eenmaal is geweest, vertelt vaak niet eerst over de rode loper of de luxejachten, maar over de stille baaien tussen de pijnbomen. En eerlijk gezegd, is er een betere plek om gewoon even helemaal tot rust te komen?
De Lérins-eilanden bewijzen op indrukwekkende wijze dat de Franse Rivièra veel meer biedt dan glamour en internationale filmfestivals. Op een steenworp afstand van Cannes behoudt de natuur haar oorspronkelijke schoonheid. Wie de kust eens van haar stille kant wil beleven, vindt hier een klein paradijs dat nog lang in herinnering blijft.
Een artikel van M. Legrand