Al enkele jaren maken ze haast deel uit van het politieke uniform van de Franse president: de donkere zonnebrillen van Emmanuel Macron. Bijna geen zomerfoto zonder deze opvallende modellen, die tussen staatsbezoek, strandwandeling en militaire ceremonie allang meer zijn dan slechts zonbescherming. In Frankrijk zijn ze een klein politiek symbool geworden — elegant, ingetogen en demonstratief Frans.
Althans op het eerste gezicht.
Want rondom de brillen van de president duikt regelmatig dezelfde vraag op: komt dit accessoire daadwerkelijk volledig uit Frankrijk? Het antwoord daarop is complexer dan de perfect geregisseerde beelden uit het Élysée-paleis zouden doen vermoeden.
De modellen die Macron vaak draagt, komen meestal van Franse premiummerken uit de Jura. De regio rond Morez en Oyonnax geldt al decennia als het hart van de Franse brillenindustrie. Daar zitten traditionele fabrikanten, kleine familiebedrijven en gespecialiseerde werkplaatsen die het Franse vakmanschap van de branche tot op heden koesteren.
En juist dit beeld past uitstekend bij de politieke boodschap van de president.
Macron zet al lang in op zichtbare symbolen van Franse productie. Maatpakken, horloges, leren schoenen of fietsen — veel moet zo veel mogelijk uit lokale productie komen. De boodschap erachter is duidelijk: Frankrijk bezit nog steeds industrie, ambacht en kwaliteit. Vooral in een land dat heeft geleden onder fabrieksluitingen en het verlies van talloze banen, heeft deze symboliek een enorme betekenis.
Maar bij brillen wordt het snel grijs. Of beter gezegd: geglobaliseerd.
Want zelfs waar „Made in France“ op het montuur staat, komt vaak slechts een deel van de productie daadwerkelijk uit Frankrijk. Sommige monturen worden volledig in de Jura gemaakt — van het snijden van het acetaat tot de eindmontage. Andere modellen combineren internationale leveringsketens. Scharnieren komen uit Azië, bepaalde materialen uit Italië, glazen uit andere Europese landen. Alleen de laatste bewerkingen vinden in Frankrijk plaats.
Juridisch is dit vaak voldoende om het begeerde herkomstlabel toch te mogen gebruiken.
Juist hier laait regelmatig de discussie op. Critici verwijten de industrie dat ze met patriottische beelden werkt, terwijl de productie allang internationaal verweven is. Voorstanders stellen daartegenover: in een geglobaliseerde economie bestaan er nauwelijks nog industriële producten die voor honderd procent uit één land komen.
En inderdaad vertellen Macrons zonnebrillen veel meer over Frankrijk dan alleen iets over mode. Ze weerspiegelen een land dat trots zijn historische ambachtstradities verdedigt, maar tegelijkertijd diep verweven blijft met wereldwijde productieketens. Het „Made in France“ van de 21ste eeuw bestaat vaak minder uit volledige nationale zelfredzaamheid dan uit design, montage en merkimago.
Misschien fascineren de brillen van de president juist daarom zo zeer.
Ze lijken Frans — ook al is hun geschiedenis allang Europees en globaal geworden.