“Nightborn”: een Finse nachtmerrie over de eenzaamheid na de bevalling

Parijs – 19.07.2026: Een baby die niet ophoudt met huilen, een huis diep in het Finse bos en een moeder wier waarneming niemand echt wil geloven: Hanna Bergholms “Nightborn” begint waar familiaal geluk in films meestal zijn gladgestreken eindfase bereikt. De film komt op woensdag 22 juli in de Franse bioscopen en maakt van de periode na een bevalling een duistere, sprookjesachtig uitvergrote uitzonderingssituatie.

Centraal staat Saga, gespeeld door Seidi Haarla. Met haar Britse man Jon, vertolkt door Rupert Grint, verhuist ze naar het afgelegen huis uit haar jeugd. Na de geboorte van hun zoon slaat de verwachte geborgenheid om in iets griezeligs. Terwijl de omgeving geruststelt en Jon aan zijn vrouw begint te twijfelen, voelt Saga dat er iets niet klopt met het kind. Het scenario vermijdt daarmee bewust de gemakkelijke zekerheid van een eenduidig verklaarde werkelijkheid.

De Finse oorspronkelijke titel “Yon lapsi” betekent ongeveer “Kind van de nacht”. Bergholm put voor haar verhaal uit Noordse mythen en voorstellingen over trollen, zonder die als folkloristische decoratie te behandelen. Het wezenlijke, vreemde en tegelijk angstaanjagend vertrouwde van de baby wordt een filmische vorm voor een ervaring die veel vrouwen kunnen herkennen: dat een bevalling niet alleen een begin betekent, maar ook overbelasting, isolatie en het verlies van vertrouwde zelfbeelden.

Juist daarin schuilt de delicate kracht van deze horrorfilm. “Nightborn” pretendeert niet psychische problemen na de bevalling medisch te verklaren; de film vertaalt angst, uitputting en het wantrouwen van de omgeving naar beelden uit de lichaams- en volkssprookjescinema. Het monster zit niet simpelweg in de wieg. Het ontstaat evenzeer uit blikken die Saga te snel wegzetten als hysterisch, ondankbaar of overbelast. De horror heeft hier helaas zeer menselijke omgangsvormen.

Voor Bergholm is het haar tweede speelfilm na “Hatching”, dat in 2022 eveneens een verontrustend moeder-dochterverhaal met body horror en Finse fabeltraditie combineerde. Met “Nightborn” breidt ze dat universum uit met een volwassen hoofdpersonage en een huwelijk waarvan de scheuren met elke slapeloze nacht dieper worden. De regisseuse schreef het scenario samen met Ilja Rautsi; de Frans-Fins-Litouws-Britse coproductie werd geproduceerd door Komeetta en partners.

De film beleefde zijn wereldpremière in de competitie van de Berlinale 2026. Goodfellas verzorgt de Franse distributie. Naast Haarla en Grint maken Pamela Tola, Pirkko Saisio en Rebecca Lacey deel uit van de cast. De mix van Fins en Engels past bij het verhaal van een stel dat weliswaar in dezelfde woning woont, maar steeds minder dezelfde werkelijkheid bewoont.

Met 92 minuten blijft “Nightborn” geconcentreerd en weerstaat de film kennelijk de verleiding om het moederschap als loutere schokmachine uit te buiten. Bergholm is veeleer geïnteresseerd in het moment waarop zorg omslaat in alarmbereidheid. Dat ze daarvoor de donkere bossen van haar thuisland, oude sagen en het groteske van genrecinema oproept, geeft de film een eigen, kille poëzie. De nacht wordt hier niet geromantiseerd; ze krijgt tanden.