In Marseille dreunen motoren niet altijd tegen de stilte in. Soms zoeken ze juist daar toevlucht waar de stad al eeuwen troost, hoop en bescherming vindt: hoog boven bij Notre-Dame de la Garde, de beroemde „Bonne Mère“. Op maandag 25 mei 2026 reden wederom enkele honderden motorrijders de slingerende weg omhoog naar de basiliek om deel te nemen aan de traditionele motorzegening — een evenement dat al lang deel uitmaakt van de volkskalender van de Middellandse Zeemetropool.
Al vroeg in de ochtend verzamelen de motoren zich op de straten van de stad. Chroom glanst in de zon, leren jassen ritselen in de wind, helmen hangen losjes aan het stuur. Dan zet het konvooi zich langzaam in beweging. Wie dit voor het eerst meemaakt, voelt zich bijna alsof hij in een film zit: zware motoren, het diepe gebrom van de motoren en boven alles het gouden beeld van de Maagd Maria die over Marseille waakt.
Juist dit contrast maakt de charme van het evenement uit. Aan de ene kant de wereld van snelheid, asfalt en mechaniek. Aan de andere kant een religieuze plek die al generaties lang symbool staat voor bescherming. Maar in Marseille voelen zulke tegenstellingen zelden kunstmatig. De stad leeft van haar mengelingen, haar breuken en haar eigenzinnige charme. Hier blijft het heilige niet verborgen achter kerkelijke muren. Het mengt zich onder de mensen — vissers, havenarbeiders, voetbalfans en ook motorrijders.
De zegening van dit jaar borduurt voort op een lange traditie. De Moto Club Massilia verwijst naar 1952, toen Jean Tavan de ceremonie zou hebben geïnitieerd. Sinds 2023 organiseert de club het officieel op Pinkstermaandag. Jaar na jaar groeit de toestroom. Rond de 400 bikers namen al deel aan de stoet in 2024. Sommigen komen alleen, anderen in groepen, velen met familieleden in hun gezelschap. Een beetje volksfeest, een beetje pelgrimstocht — typisch Marseille dus.
Weinig mensen geloven echt dat een zegening de gevaren van de weg kan doen verdwijnen. Motorrijders kennen het risico beter dan menigeen. De ceremonie vervangt noch voorzichtigheid, noch beschermende kleding of verantwoordelijk verkeersgedrag. En toch heeft dit moment voor velen een bijzondere kracht. Voor een paar uur telt niet de snelheid, maar het gemeenschapsgevoel.
Misschien ligt daarin precies de ware betekenis van deze traditie. In een stad die vaak negatief in het nieuws is vanwege sociale spanningen, geweld of politieke conflicten, ontstaat hier plots een beeld van verrassende rust: honderden motorrijders komen niet bijeen om kracht te tonen, maar om bescherming te vragen. Zelfs de luidruchtigste motoren lijken onder de „Bonne Mère“ even stiller te worden.