Sommige verhalen klinken zo onwaarschijnlijk dat zelfs de meest optimistische mensen even hun wenkbrauwen fronsen. Zo’n verhaal speelt zich momenteel af in het kleine havenplaatsje Cassis aan de Franse Middellandse Zeekust. Daar waar anders zeilboten deinen, toeristen pastis drinken en de Calanques als een schilderij in de zon liggen, draait het plotseling allemaal om miljoenen.
Precies gezegd: bijna 49 miljoen euro.
In het centrum van het gebeuren staat een bescheiden tabakswinkel met de typisch Zuid-Franse naam „La Civette du Port“. Een winkel zoals vele anderen eigenlijk — sigaretten, tijdschriften, loterijtickets, een kort praatje aan de toog. Maar binnen slechts een week ontwikkelde deze plek zich tot een soort pelgrimsbestemming voor gelukzoekers.
Op 21 april werd daar eerst een Euromillions-ticket gevalideerd, dat een Franse winnaar een deel van meer dan 48 miljoen euro opleverde. Dat alleen al is normaal gesproken voldoende voor koppen in heel Frankrijk. De Euromillions-jackpot is immers een van de moeilijkste loterijen van Europa. De kansen op de hoofdprijs liggen ergens in astronomische sferen — ongeveer zo realistisch als een spontane sneeuwstorm midden in de zomer in Marseille.
En toen gebeurde het nog een keer.
Slechts een paar dagen later meldde de Française des Jeux opnieuw een miljoenwinst uit dezelfde winkel. Ditmaal ging het „maar“ om een miljoen euro — gewonnen via het extra spel „My Million“, dat automatisch wordt gekoppeld aan elk Euromillions-ticket. Een koppel uit de regio werd totaal onverwacht getroffen door deze geldregen.
Heel bijzonder: de winnares zou er eerder meerdere malen van gedroomd hebben om de lotto te winnen. Vrienden lachten daar aanvankelijk alleen maar om. Zijzelf begon daarna regelmatig mee te spelen. Niet fanatiek, meer met het motto: „Waarom eigenlijk niet?“ Uiteindelijk besliste niet haar persoonlijke combinatie van nummers over de winst, maar de automatisch gegenereerde code van het extra spel.
Tja. Zo speelt het leven soms.
In Cassis praat bijna iedereen er inmiddels over. Voor de kleine winkel verzamelen zich steeds weer groepen mensen. Toeristen fotograferen de voordeur, bewoners kopen plotseling regelmatig loterijtickets, hoewel ze daarvoor jarenlang geen enkel exemplaar ingevuld hadden. De plaats leeft van verhalen — visserspraat, havenroddels, zomerromances. Maar dit hoofdstuk overtreft momenteel alles.
De eigenaar van de winkel ervaart een uitzonderlijke situatie. Tussen tabaksrekken en ansichtkaarten is het al dagenlang drukte van jewelste. Sommige klanten betreden de winkel bijna met ontzag, alsof er een beetje geluk aan de muren zou zijn blijven hangen.
Frankrijk houdt van zulke verhalen.
Juist in tijden van economische onzekerheid hebben lotto-miljonairs een bijna sprookjesachtige werking. Gewone mensen, wiens dagelijks leven binnen enkele seconden volledig verandert — dat raakt velen. Misschien omdat er een stille hoop verscholen ligt: dat het leven soms toch onverwachte deuren opent.
En Cassis levert daarvoor het perfecte decor. Het kleine kustplaatsje geldt sowieso al als een droomplek tussen Provence en Middellandse Zee. Smalle straatjes, bonte gevels, cafés aan het water — bijna te mooi om waar te zijn. Nu komt daar ook nog de reputatie bij als „gelukshaven“.
Of het wonder van Cassis aanhoudt, weet natuurlijk niemand. Waarschijnlijk spreekt de statistiek eerder tegen. Maar statistieken interesseren mensen nauwelijks zodra er ergens miljoenen gewonnen worden.
De kleine tabakswinkel aan de haven heeft ondertussen al cultstatus bereikt.
Of zoals veel Fransen nu zeggen: het beroemde „bureau de tabac porte-bonheur“ — de gelukstabakswinkel.
Door C. Hatty