Venezuela na de aardbevingen: De ramp wordt een bestuurlijke test

Caracas – 05.08.2026: Meer dan zes weken na de twee zware aardbevingen van 24 juni worstelt Venezuela met de gevolgen van een ramp waarvan de omvang pas geleidelijk zichtbaar wordt. De bevingen met magnitudes van 7,2 en 7,5 troffen het noorden van het land, vooral de kustregio La Guaira. Volgens de laatst gepubliceerde cijfers zijn meer dan 5500 doden en ongeveer 16.700 gewonden geregistreerd. Duizenden gezinnen wonen nog steeds in noodopvang of bij familieleden, terwijl de reparatie van huizen, wegen, waterleidingen en klinieken pas is begonnen.

De acute zoek- en reddingsfase heeft daarmee plaatsgemaakt voor een moeilijkere fase. In dichtbevolkte wijken van La Guaira werken graafmachines nog altijd tussen ingestorte gebouwen; tegelijk waarschuwen deskundigen voor verontreinigd water, onderbroken rioleringssystemen en de verspreiding van ziekten. De Pan-Amerikaanse Gezondheidsorganisatie heeft de overgang naar vroeg herstel afgekondigd. Prioriteit hebben de hervatting van basisgezondheidsdiensten, betrouwbare transportroutes voor patiënten en de veiligstelling van de drinkwatervoorziening.

De economische rekening is aanzienlijk voor een land met een al verzwakte infrastructuur. Het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties schat de directe economische verliezen op 6,7 miljard Amerikaanse dollar. Dit cijfer omvat schade aan gebouwen en infrastructuur, evenals uitval in het economische leven. Het beschrijft nog niet de langetermijnkosten die ontstaan wanneer gezinnen hun bestaansmiddelen verliezen, scholen gesloten blijven of het toerisme aan de Caribische kust wegvalt.

Voor de overgangsregering van Delcy Rodriguez is de wederopbouw daarom ook een politieke beproeving. Het bestuur krijgt kritiek omdat hulpgoederen en technische ondersteuning op veel plaatsen traag arriveerden en de verantwoordelijkheden tussen nationale, regionale en gemeentelijke instanties onduidelijk bleven. Rodriguez eist de vrijgave van in het buitenland geblokkeerde Venezolaanse middelen om de wederopbouw te financieren. Internationale hulporganisaties wijzen er tegelijk op dat toegang, transparante distributie en een betrouwbare gegevensbasis voor de hulp belangrijker zijn dan de politieke symboliek van afzonderlijke toezeggingen.

De schade treft een land dat al vóór de bevingen grote delen van zijn bevolking had verloren door emigratie, armoede en een zwakke gezondheidssector. Daardoor ontbreken op veel plaatsen vakmensen voor bouwtoezicht, medische zorg en gemeentelijke planning. De wederopbouw kan daarom niet bij beton en asfalt eindigen: scholen, gezondheidscentra en lokale waternetwerken moeten tegelijkertijd weer functioneren.

De humanitaire situatie blijft vooral in de moeilijk bereikbare kustgebieden gespannen. Daar bepalen het herstel van de stroomvoorziening, de controle van de waterkwaliteit en veilige onderkomens of de aardbevingsramp uitmondt in een tweede, tragere sociale crisis.