Nog maar een paar jaar geleden speelde voetbal in de Amerikaanse sport slechts een bijrol. Honkbal, American Football, basketbal en ijshockey bepaalden de krantenkoppen. Met het Wereldkampioenschap voetbal 2026, dat gezamenlijk door de VS, Canada en Mexico wordt georganiseerd, is het beeld echter merkbaar veranderd. In de stadions valt een nieuw fenomeen op: steeds meer Amerikaanse fans dragen het shirt van het Franse nationale elftal en bekennen zich openlijk tot de ‘Bleus’ – althans zolang niet hun eigen ploeg op het veld staat.
Of het nu in New York, Los Angeles, Miami of Dallas is: Franse vlaggen, blauwe shirts en zelfs Franse supportersgezangen horen inmiddels tot het vertrouwde beeld. Veel Amerikanen leggen heel open uit waarom Frankrijk hun lievelingsteam is geworden.
Vooral de speelstijl weet te boeien. Het Franse nationale elftal staat voor technisch voetbal, hoge snelheid en creatieve oplossingen. Individuele sterren schitteren wel regelmatig, maar verliezen nooit het samenspel uit het oog. Juist die mix fascineert veel kijkers die de internationale voetbalcompetities pas de afgelopen jaren voor zich hebben ontdekt.
“Bij Frankrijk gebeurt altijd wel iets”, beschrijft een fan uit Chicago zijn enthousiasme. Soms overtuigt het team met tactische discipline, soms met spectaculaire individuele acties. Juist die balans tussen efficiëntie en vermaak maakt de ‘Bleus’ voor veel kijkers bijzonder aantrekkelijk.
Daar komt de enorme bekendheid van de Franse spelers bij. Namen als Kylian Mbappé, Ousmane Dembélé, Aurélien Tchouaméni of Mike Maignan zijn allang ook in de VS vaste grootheden. Door streamingdiensten en de uitgebreide uitzendingen van Europese topcompetities volgen miljoenen Amerikanen tegenwoordig week na week wedstrijden uit de Champions League of de grote Europese kampioenschappen. Daardoor groeit de band met internationale topteams – en met het Franse nationale elftal.
Ook de wereldtitel van 2018 werkt tot op de dag van vandaag door. Destijds maakte het team indruk met zijn jeugd, dynamiek en consequentie. Sindsdien behoort Frankrijk blijvend tot de wereldtop en levert het regelmatig sterke prestaties op grote toernooien. Die continuïteit schept vertrouwen bij nieuwe voetbalfans, die teams waarderen die niet alleen kortstondig succesvol zijn.
Een ander aspect reikt verder dan de sport zelf. Veel Amerikaanse aanhangers zien in het Franse nationale elftal een spiegel van maatschappelijke diversiteit. Spelers van uiteenlopende afkomst dragen samen het nationale shirt en streven hetzelfde doel na. In een land als de VS, waar culturele diversiteit in de professionele sport al decennia vanzelfsprekend lijkt, valt dit beeld in goede aarde. Politieke debatten die in Frankrijk over dit onderwerp gevoerd worden, spelen voor veel fans slechts een ondergeschikte rol.
Ook de Franse jeugdopleiding draagt bij aan de goede reputatie. De opleidingscentra van het land genieten wereldwijd een uitstekende naam en brengen jaar na jaar talenten voort die later bij Europese topclubs terechtkomen. Die voortdurende kweek onderstreept het hoge aanzien van het Franse voetbal en versterkt tegelijk de internationale reputatie van het nationale elftal.
Niet in de laatste plaats speelt de fascinatie voor Frankrijk zelf een rol. Voor veel Amerikanen roept het land associaties op met goed eten, cultuur, mode, geschiedenis en een bijzondere levensstijl. Voetbal vult dat beeld inmiddels op overtuigende wijze aan. Voor sommige fans symboliseert het dragen van het blauwe shirt zelfs hun verbondenheid met Frankrijk in het algemeen.
Het Wereldkampioenschap 2026 laat overtuigend zien dat het Franse nationale elftal allang veel meer is dan alleen het team van één land. Het is uitgegroeid tot een wereldwijd geliefd voetbalmerk. In de straten van de gaststeden horen de blauwe shirts inmiddels net zo vanzelfsprekend bij het straatbeeld als die uit Brazilië, Argentinië of de VS. Terwijl voetbal in Noord-Amerika aan belang wint, klopt het hart van veel Amerikaanse fans tegenwoordig opvallend vaak – geheel in het blauw.
Auteur: C.H.