Parijs – 12.07.2026: Het is een angst die nauwelijks uit te spreken is en juist daarom zo zwaar weegt. Mensen die in hun kindertijd seksueel geweld hebben meegemaakt, beschrijven in een recente reportage van Franceinfo de vrees om op een dag zelf grenzen te overschrijden. Niet een concrete daad staat centraal, maar het kwellende vermoeden tegen zichzelf – en de vraag of wat zij hebben meegemaakt de rest van hun leven moet bepalen.
De betrokkenen vertellen over schaamte, zelftwijfel en een beschadigd zelfrespect. Sommigen vermijden nabijheid, anderen trekken hun latere ouderschap of relaties fundamenteel in twijfel. Deskundigen uit de psychiatrie en psychologie beschrijven deze angst voor herhaling als bijzonder belastend. Zij kan de blik op het eigen handelen vertekenen en mensen ervan weerhouden vertrouwen in zichzelf en anderen op te bouwen.
De reportage verwijst daarbij naar bevindingen van de onafhankelijke commissie CIIVISE, die sinds 2020 getuigenissen verzamelt van mensen die als kind incest of ander seksueel geweld hebben ervaren. De commissie heeft herhaaldelijk duidelijk gemaakt dat de gevolgen niet verdwijnen met het einde van het directe geweld. Zij werken door in gezondheid, relaties, opleiding en werk – en vereisen betrouwbare, langdurige ondersteuning.
Volgens de CIIVISE worden in Frankrijk jaarlijks naar schatting 160.000 kinderen slachtoffer van seksueel geweld. Het cijfer beschrijft een maatschappelijk probleem met verstrekkende gevolgen, waarachter telkens individuele levensverhalen schuilgaan. De commissie benadrukt dat bescherming niet alleen uit strafvervolging mag bestaan: van doorslaggevend belang zijn ook serieus luisteren, veilige aanspreekpunten en toegang tot gespecialiseerde psychotherapeutische hulp.
Het actuele artikel gaat niet over één afzonderlijk strafproces en noemt geen verdachten. De aanleiding is de ervaring van volwassen slachtoffers die hun innerlijke nood openbaar maken. Juist dit perspectief verlegt de blik: niet de vermeende gevaarlijkheid van de slachtoffers staat op de voorgrond, maar de gevolgen van geweld, zwijgen en gebrek aan ondersteuning.
In haar aanbevelingen pleit de CIIVISE voor sterkere preventie, betere opleiding van professionals en een afgestemd hulpverleningssysteem voor kinderen en voor volwassenen die geweld in hun kindertijd hebben overleefd. Daaronder valt ook het serieus nemen van waarschuwingssignalen en het zonder wantrouwen aannemen van verklaringen van kinderen. De commissie ziet dit als een taak voor scholen, de medische sector, justitie, jeugdzorg en de sociale omgeving.
Wie vreest een kind schade toe te brengen, of weet van een gevaarlijke situatie, kan in Frankrijk in een acute noodsituatie de politie of gendarmerie via 17 bereiken. Voor kinderen in gevaar en volwassenen die zich zorgen maken om een kind is er bovendien het gratis nummer 119. Achter de angst die nu openbaar wordt beschreven, schuilt daarmee ook een duidelijke boodschap: hulp zoeken is een stap naar bescherming – voor zichzelf en voor anderen.
Bronnen
- Franceinfo
- CIIVISE
- Ministerie van Arbeid en Solidariteit