Zaak-Jubillar: waarom het onderzoek naar de gevonden botten tijd kan kosten

Mailhoc – 17.07.2026: Op een veld in de Tarn hebben onderzoekers botresten ontdekt, die nu worden onderzocht in het Institut de recherche criminelle de la gendarmerie nationale in Pontoise. De vondst werd gedaan op een plek die Cedric Jubillar volgens de opsporingsautoriteiten had genoemd als de plaats waar hij het lichaam van zijn vrouw Delphine zou hebben achtergelaten. Een identificatie is tot nu toe niet vastgesteld.

Het onderzoek ter plaatse werd vrijdag voortgezet. Voor de familie van Delphine Jubillar, geboren Aussaguel, is de vondst een nieuw, zwaar moment na jaren van onzekerheid. Tegelijkertijd manen de autoriteiten tot voorzichtigheid: uit de geborgen fragmenten kan momenteel noch met zekerheid worden afgeleid van wie ze afkomstig zijn, noch onder welke omstandigheden iemand zou kunnen zijn overleden.

In Pontoise begint daarom een onderzoek in meerdere stappen. Deskundigen moeten eerst vaststellen of de veiliggestelde stukken daadwerkelijk van menselijke oorsprong zijn. Pas daarna kan worden onderzocht of uit het materiaal een bruikbaar genetisch profiel kan worden verkregen. Dit profiel zou vervolgens worden vergeleken met referentiemonsters van de familie van Delphine Aussaguel.

Juist dit traject kan tijd in beslag nemen. Botten die langere tijd buiten hebben gelegen, kunnen sterk zijn veranderd door vocht, bodem, plantengroei en dieren. Ook de hoeveelheid en de staat van bewaring van het beschikbare materiaal zijn doorslaggevend. De deskundigen moeten zorgvuldig te werk gaan, zodat het onderzoek niet wordt beïnvloed door verontreiniging of overhaaste conclusies.

Als een genetische toewijzing lukt, zou daarmee nog niet elke openstaande vraag zijn beantwoord. Dan kunnen forensisch-medische onderzoeken volgen, bijvoorbeeld om te zoeken naar mogelijke sporen van verwondingen of andere aanwijzingen over de omstandigheden van het overlijden. Of dergelijke vaststellingen mogelijk zijn, hangt in belangrijke mate af van welke botresten beschikbaar zijn en in welke staat zij verkeren.

De vondst is daarmee een belangrijk nieuw bouwsteen in een procedure die de justitie bezighoudt sinds de verdwijning van de toen 33-jarige verpleegkundige in december 2020. Zij vervangt echter niet het forensisch-technische onderzoek. De laboratoriumresultaten zullen bepalen welke betekenis de onderzoekers en de justitie aan de geborgen resten kunnen toekennen.

Tot die tijd bevindt de zaak zich in een fase van forensische opheldering. De gendarmerie blijft het terrein beveiligen en de deskundigen in Pontoise werken aan de vraag of de botresten aan Delphine Aussaguel kunnen worden toegeschreven. Voor nabestaanden en onderzoekers kan pas dit antwoord een vondst omzetten in een harde vaststelling.