Jeanbrun verdedigt tijdelijke terugkeer van energiearme huurwoningen met renovatieverplichtingen

Paris – 07.07.2026: De minister voor Stedenbouw en Volkshuisvesting, Vincent Jeanbrun, verdedigde dinsdag de centrale bepaling van het wetsvoorstel „Relance et décentralisation du logement“: de tijdelijke terugkeer van energiezwakke woningen van klasse F en G op de huurmarkt – op voorwaarde dat eigenaren bindende saneringsplannen naleven. Het voorstel wordt nog diezelfde dag in eerste lezing in de Senaat behandeld.

De regering voert aan dat er in veel steden acute schaarste is en tegelijk onbenut woningbestand bestaat. Jeanbrun schetste de aanpak als een pragmatische ruil: tijdelijke verhuur tegen verifieerbare verplichtingen tot isolatie, vervanging van verouderde verwarmingssystemen of maatregelen tegen hitte. Volgens het ontwerp zijn verschillende termijnen voorzien: drie jaar voor eengezinswoningen, vijf jaar voor appartementen binnen eigendomscomplexen. Binnen dit tijdsbestek moeten de wezenlijke werkzaamheden zijn begonnen en aangetoond; anders dreigen sancties.

Achtergrond is de gefaseerd ingrijpende verhuurrem sinds 2025/2028 voor zogenaamde „passoires thermiques“ op grond van de wet „Climat et Résilience“. Met de nu voorgestelde uitzondering wil de regering naar eigen schatting 650.000 tot 700.000 woningen weer beschikbaar maken, mits de renovaties daadwerkelijk plaatsvinden. Jeanbrun gaf aan dat het mechanisme binnen vijf jaar meetbare effecten kan opleveren, maar benadrukte de noodzaak van duidelijke controles.

In de Senaat liggen wijzigingsvoorstellen die termijnen, bewijsregels en controles moeten verduidelijken. Er wordt ook gedebatteerd over versoepelingen voor aanpassingen tegen oververhitting – zoals schaduwvoorzieningen, ventilatie of begroening van daken. Milieuorganisaties en delen van de oppositie waarschuwen echter dat te vergaande uitzonderingen huurders langer in slecht geïsoleerde, hittegevoelige woningen kunnen laten wonen en de besparingsdoelstellingen voor energieverbruik kunnen verwateren.

Juridisch rijst de vraag hoe de bijzondere regeling samengaat met de plicht om een contractueel juiste, gezonde woonruimte te bieden. Rechtsexperts wijzen op de noodzaak van duidelijk gedefinieerde sancties als renovatiebeloften niet worden nagekomen – van boetes tot tijdelijke verhuurverboden en tot gedwongen maatregelen. Cruciaal zal zijn of prefecturen en gemeenten voldoende middelen krijgen voor controles en de afhandeling van uitzonderingen.

Ook de financiering blijft open: de effectiviteit van de regeling hangt in hoge mate af van subsidies, leningen en adviesstructuren die eigenaren door het proces begeleiden. Waarnemers verwachten dat de uitvoeringsbesluiten zullen vastleggen hoe voortgang wordt gedocumenteerd, welke werkzaamheden prioriteit hebben en hoe de autoriteiten termijnverlengen mogen toelichten. Tot aan de definitieve stemming blijft dus niet alleen de precieze reikwijdte van de uitzonderingen, maar ook het tempo van de saneringsgolf de doorslaggevende toetssteen.