Nationale Vergadering stemt definitief over recht op hulp bij sterven

Parijs – 15.07.2026: De Nationale Vergadering beslist deze woensdag in laatste lezing over het wetsvoorstel dat onder strikte voorwaarden een recht op hulp bij sterven moet invoeren. Na het herhaaldelijk mislukken van een akkoord met de Senaat heeft de Kamer van Afgevaardigden op grond van artikel 45 van de Grondwet het laatste woord. Bij aanneming zou de sinds 2025 gevoerde parlementaire procedure haar wetgevende afronding bereiken.

De Senaat had de tekst op 7 juli opnieuw verworpen, nadat beide kamers in meerdere lezingen al sterk van mening verschilden. De Nationale Vergadering had het voorstel op 30 juni in een nieuwe lezing goedgekeurd. Tijdens de definitieve behandeling mogen de afgevaardigden de tekst niet meer wijzigen. De stemming betreft dus in essentie de versie die de Nationale Vergadering eerder had aangenomen.

De wet moet meerderjarige mensen met een ernstige en ongeneeslijke ziekte toegang geven tot een dodelijke stof. Voorwaarde is dat de levensverwachting door de ziekte is aangetast en dat de persoon lijdt aan behandelingsresistent of als ondraaglijk ervaren lijden. De stof moet in beginsel door de betrokkene zelf worden ingenomen; als dat lichamelijk niet mogelijk is, kan deze onder bepaalde voorwaarden door een arts of een verpleegkundige worden toegediend.

De regering presenteert het plan als een strikt gereguleerde uitbreiding van de zelfbeschikking aan het levenseinde. Tegenstanders zien daarentegen het gevaar dat kwetsbare personen onvoldoende worden beschermd en dat de verhouding tussen zorg, geneeskunde en levensbeëindiging op verzoek fundamenteel verschuift. De Senaat had tijdens zijn beraadslagingen de voorkeur gegeven aan een aanzienlijk restrictievere regeling en de invoering van een dergelijk recht uiteindelijk afgewezen.

Premier Sebastien Lecornu kondigde aan na de verwachte aanneming de Constitutionele Raad in te schakelen. De rechters moeten met name nagaan of de duur van de wettelijk voorziene herroepingstermijn verenigbaar is met de persoonlijke vrijheid en de menselijke waardigheid. Hetzelfde geldt voor de regels voor meerderjarige personen die onder juridische bijstand of voogdij staan en van wie de vrije en geïnformeerde toestemming bijzonder moet worden gewaarborgd.

Een ander aandachtspunt betreft de gewetensclausule voor medisch personeel. Artsen en verpleegkundigen moeten medewerking kunnen weigeren, maar moeten de aanvragende persoon onmiddellijk informeren en verwijzen naar andere deskundigen die bereid zijn mee te werken. Tegelijk rijst de vraag hoe deze individuele vrijheid verenigbaar is met instellingen die als opdracht hebben ernstig zieken aan het levenseinde te begeleiden en hulp bij sterven institutioneel uitsluiten.

De gang naar de Constitutionele Raad is geen politieke herhaling van het parlementaire debat, maar een toetsing van afzonderlijke bepalingen aan de Grondwet. Pas na diens beslissing kan de wet worden afgekondigd. Parallel daaraan had het parlement al een afzonderlijke wet ter versterking van de palliatieve zorg aangenomen, die de uitbreiding van een landelijk dekkende begeleiding aan het levenseinde beoogt.