Studie: Geïmporteerde emissies verminderen de decarbonisatievoortgang van Frankrijk aanzienlijk

Paris – 02.07.2026: Een recente analyse van het economisch georiënteerde instituut Rexecode, die donderdag in Frankrijk breed werd opgepikt, komt tot de conclusie dat de met importen verbonden CO2-uitstoot een aanzienlijk deel van de binnen het land behaalde emissiereducties compenseert. Als basis dient de consumptiegerichte emissiebalans, die niet alleen in Frankrijk ontstane maar ook in het buitenland veroorzaakte broeikasgassen meerekent die terug te voeren zijn op binnenlandse consumptie.

Volgens de auteurs ligt deze consumptiebalans duidelijk hoger dan de territoriaal gemeten emissies. Een belangrijke drijver zijn goederen met een hoge CO2-intensiteit die buiten de EU worden geproduceerd. Vooral importen uit China dragen volgens Rexecode significant bij aan de vraaggebaseerde balans. De studie wijst op methodologische onzekerheden en afhankelijkheden van data, maar acht de orde van grootte politiek relevant omdat het de vooruitgang bij binnenlandse decarbonisering relativeert.

Rexecode pleit ervoor klimaatdoelen consequenter te koppelen aan industrie- en handelspolitiek. Genoemd worden een reindustrialisatie met emissiearmere productie in Frankrijk, gerichte investeringsprikkels voor klimaatsvriendelijke technologieën en eisen aan transparantie en productdeclaratie langs internationale toeleveringsketens. Het doel is waardecreatie met een lagere CO2-voetafdruk in het land te versterken, zonder de concurrentiekracht te ondermijnen.

De resultaten vallen in een periode waarin Parijs de derde programmatie voor energie (PPE 3) voorbereidt en de elektriciteitsopwekking wil decarboniseren. Overheidsinstanties wijzen op de geplande uitbreiding van elektrificatie in industrie, vervoer en warmte en op efficiëntiemaatregelen. Volgens Rexecode dreigt het effect echter te verwateren als Frankrijk in grote mate emissie-intensieve tussenproducten blijft importeren en daarmee indirect een deel van de territoriale besparingen weer ‘inkoopt’.

Op Europees niveau creëert de sinds 2026 gefaseerd ingevoerde CO2-Grenzausgleichsmechanismus (MACF) prikkels om emissies in geselecteerde sectoren aan de grens te beprijzen. Critici van de Rexecode-standpunt vinden het EU-kader voldoende, mits het consequent wordt uitgevoerd en uitgebreid. Het instituut ziet desalniettemin extra behoefte aan nationale instrumenten: nauwkeurigere productdata, aanvullende ondersteuningsprogramma’s voor energie-intensieve sectoren bij de omschakeling naar klimaatsvriendelijke processen en een versnelling van vergunningen voor industrie- en netinfrastructuur.

De analyse zet extra druk op regering en parlement om vooruitgang niet uitsluitend aan territoriale inventarissen te meten. Doorslaggevend is of consumptie- en importpatronen verenigbaar zijn met de klimaatdoelstellingen. Concrete aanvullende maatregelen bovenop de bestaande plannen zijn vanuit officiële zijde tot nu toe slechts sporadisch gesuggereerd. De politieke discussie gaat daardoor sterker over de vraag hoe reindustrialisatie, handel en klimaatbescherming zodanig kunnen worden afgestemd dat emissieverschuivingen worden verminderd en de algemene economische doelstellingen worden bereikt.